O venres 12 de xuño no Salón de Grados da Facultade de Educación e Traballo Social participamos gozosos no  Programa de doutoramento: Ciencias da Educación e do Comportamento; o motivo, a lectura da tese  Educación Social e envellecemento no rural. Análise da Traxectoria no pobo-escola de Lodoselo que María Esther Pérez Enríquez fixo dirixida por Xosé Manuel Cid Fernández.
Como alí se destacou polos membros do tribunal da tese (mesa do xurado), un estudio etnográfico moi ben presentado, rigoroso, brillante cunha temática de elevada relevancia.
Nomear é reivindicar. Dicir, visibilizar, compartir é un primeiro paso para que deixe de ser individual e xerar comunidade.
As cifras de envellecemento e sobreenvellecemento, a vellez como modelo de desenvolvemento centrado nas capacidades das persoas en vez de modelo deficitario, o idadismo...
O CDR como proxecto necesario e oportuno, como modelo de resistencia e vangarda, a conexión cos ODS. Transformar as realidades, empoderamento, agradecemento, sensibilidade... A necesaria sensibilidade para traballar coas persoas.
Tamén as limitacións deste traballo e as futuras liñas de investigación. A necesidade de formarse e sensibilizarse para educar e acompañar á sociedade neste proceso de dar visibilidade a todas as persoas, así como na construción dunha cidadanía crítica, activa e participativa; desenvolver accións transformadoras de desenvolvemento comunitario a través de programas interxeracionais capaces de garantir unha vida digna a todas as persoas.